Barbara Nitecka
Biografia
Barbara Nitecka urodziła się w Koronowie. Zanim rozpoczęła operową karierę, występowała przez dwa sezony w Zespole Pieśni i Tańca Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Już tam wyróżniała się głosem i aparycją, a ambicja połączona z talentem wywindowała jej nazwisko na pierwsze pozycje operowych i operetkowych obsad.
Zadebiutowała w 1961 roku w operze „Madame Butterfly” G. Pucciniego, występując w towarzystwie Eleonory Busko-Turkowskiej, Lidii Skowron i Barbary Zagórzanki. W 1962 roku występowała w tytułowej roli w „Halce” S. Moniuszki oraz w „Zemście nietoperza” J. Straussa i „Eugeniuszu Onieginie” P. Czajkowskiego. W kolejnych latach, obok Barbary Zagórzanki, zyskała miano primadonny bydgoskiej sceny operowej.
Lata 70. wzbogaciły jej dorobek artystyczny o kolejne znaczące dokonania, takie jak Pamina w „Czarodziejskim flecie” W.A. Mozarta, Elżbieta Valois w „Don Carlosie” G. Verdiego (1972), Santuzza w „Rycerskości wieśniaczej” P. Mascagniego (1974), Leonora w „Trubadurze” G. Verdiego (1974), „Pajace” R. Leoncavallo (1974), Jarosławna w „Kniaziu Igorze” A. Borodina (1976), Hanna w „Strasznym Dworze” S. Moniuszki (1976), Senta w „Holendrze tułaczu” R. Wagnera (1977), Musetta w „Cyganerii” G. Pucciniego (1978), Manon Lescaut w operze J. Masseneta, Hrabina Almaviva w „Weselu Figara” W.A. Mozarta oraz Halka w operze S. Moniuszki (1981), śpiewana w 25-lecie powstania sceny.
Występowała także jako czołowa solistka w operetkowym kanonie. Oprócz debiutanckiej Rozalindy z „Zemsty nietoperza” J. Straussa (1962), wystąpiła również jako tytułowa Zuzanna w operetce J. Gilberta (1965), Walentyna w „Wesołej wdówce” F. Lehára (1966), Sylvia Varescu w „Księżniczce czardasza” I. Kálmána (1968), Liza w „Krainie uśmiechu” F. Lehára (1970 i 1978). Jej ostatnią operetkową premierą była „Zemsta nietoperza” (1982).
Temperament sceniczny i rozległy repertuar powodowały, że często i chętnie występowała na estradzie. W ciągu wielu lat występowała w operetkowych duetach z wieloma czołowymi tenorami i pianistami, w tym z Andrzejem Galantowiczem. Była mistrzynią w nawiązywaniu kontaktu z publicznością, uosabiając na scenie klasyczny wizerunek operowej divy - nie tylko uzdolnionej i pięknej, ale także obowiązkowo rozkapryszonej i fanaberyjnej. Całokształt jej artystycznych dokonań plasuje Barbarę Nitecką w czołówce zasłużonych artystów bydgoskiej Opery i Operetki.